Ετικέτες

εσωτερικός διάλογος (119) ψυχική υγεία (74) ευαισθητοποίηση (42) υγεία (39) πρόληψη (36) ΕΚΨ&ΨΥ (35) εθελοντισμός (32) κοινές δράσεις (30) νέα (27) αιμοδοσία (21) άρθρα (20) πρόγραμμα ευαισθητοποίησης (20) Κέντρο Ημέρας (19) σχολεία (17) ευπαθείς ομάδες (16) εφηβεία (16) διάλογος (15) οικονομική κρίση (14) ΚΕΔΜΟΠ (11) δότες μυελού των οστών (11) παιδική ηλικία (10) απόψεις (9) ευχές (9) ενδοσχολική βία (8) εξαρτήσεις (8) ΚΜΨΥ (6) Κοι.Σ.Π.Ε. (6) αλληλοβοήθεια (6) δήμος (6) εθισμός (6) θέσεις εργασίας (6) οικογένεια (6) έφηβοι (5) αλληλεγγύη (5) παζάρι (5) προσφορά (5) Κοινωνική Εργασία (4) διαμαρτυρία (4) προσχολική ηλικία (4) υποστήριξη (4) ψύχωση (4) Ειδικό Σχολείο (3) Μ.Ψ.Α (3) Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης (3) αναπτυξιακά προβλήματα (3) ενδοοικογενειακή βία (3) κοινωνικό παντοπωλείο (3) ομάδες γονέων (3) ομάδες ευασθητοποίησης (3) σεμινάρια (3) στρες (3) σύστημα υγείας (3) DSH - PC (2) student voice (2) ΑμεΑ (2) Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (2) ΕΕΕΕΚ (2) Ψυχιατρική μεταρρύθμιση (2) άγχος (2) βία (2) γυναίκα (2) δικαιώματα ψυχικά ασθενών (2) δράσεις εκτός Φωκίδας (2) εργασία (2) ευάλωτες ομάδες (2) κακοποίηση (2) κατάθλιψη (2) λογοθεραπεία (2) ομάδες εφήβων (2) πολιτισμός (2) τέχνη (2) Erasmus+ (1) Δ.Α.Φ. (1) Δίκτυο Φορέων Ψυχικής Υγείας (1) Δίκτυο κατα της Βίας στο Σχολείο (1) Κοινωνικό Σχολείο (1) Π.Ε. Φωκίδας (1) Πριγκίπισσα Χριστίνη (1) Ρομά (1) άποροι (1) δενδροφύτευση (1) διακιώματα παιδιού (1) δικαιώματα παιδιού (1) κοινωνική αναπαράσταση (1) κοινωνικός αποκλεισμός (1) νόμος 3500/2006 (1) ομάδα εργασίας (1) προκαταλήψεις (1) πρόγραμμα κοινωφελούς χαρακτήρα (1) πρόσφυγες (1)

18 Ιουνίου 2017

Κυριακή 18 Ιουνίου 2017 | Ημέρα του Πατέρα «Αντιστροφή ρόλων ή εξέλιξη του ρόλου;»


Η ημέρα του πατέρα γιορτάζεται την 3η Κυριακή του Ιουνίου και αφορά την πατρότητα γενικά και τη συνεισφορά των μπαμπάδων στο κοινωνικό σύνολο. Στην ουσία είναι μια ημέρα που έχει ως στόχο να δείξει ότι ο ρόλος του πατέρα είναι εξίσου σημαντικός με αυτόν της μητέρας, παρόλο που πολύ συχνά στην κοινωνία μας οι μπαμπάδες περνούν σε δεύτερη μοίρα.
 
Η σύγχρονη οικογένεια προτού φτάσει στη σημερινή της μορφή, πέρασε από πολλά στάδια, τροποποιήθηκε όσον αφορά τα κοινωνιολογικά της στοιχεία, παλιές αξίες αντικαταστάθηκαν με νέες με την πάροδο των αιώνων και η δομή της άλλαξε, προκειμένου να ανταποκριθεί στις κοινωνικές αλλαγές και απαιτήσεις. Η έννοια της πατρότητας εξελίχθηκε και ο ρόλος του πατέρα άλλαξε δραματικά στο πέρασμα του χρόνου. Οι αλλαγές αυτές έχουν να κάνουν, κυρίως, με κοινωνικοοικονομικές συνθήκες και αλλαγές των κοινωνικών δομών.
Στα αποικιακά χρόνια, ο πατέρας περιγράφεται ως ο «ηθικός δάσκαλος» της οικογένειας, που είναι αυστηρός και ταυτόχρονα ο πνευματικός αρχηγός της. Η ευθύνη του ήταν να μεγαλώσει τα παιδιά με τέτοιο τρόπο, ώστε αυτά να γίνουν ηθικά και ενάρετα. Αργότερα, στα χρόνια της βιομηχανικής επανάστασης και μέχρι την οικονομική ύφεση, ο ρόλος του αλλάζει και γίνεται «κουβαλητής», δουλεύει σκληρά και λείπει πολλές ώρες από την οικογένεια του χωρίς, όμως, αυτό να σημαίνει ότι έχει χάσει και τον προηγούμενο ρόλο του. Ως απόρροια αυτού η ανάμειξή του στην καθημερινή φροντίδα του παιδιού μειώνεται και ενισχύεται ο ρόλος της μητέρας. Στη δεκαετία 1930-1940, ο ρόλος του ως ηθικού δασκάλου και κουβαλητή δεν έχει εξαλειφθεί τελείως και καθώς έχει γίνει όλο και πιο απόμακρος, λόγω της εργασίας του, προτείνεται η ενίσχυση της συμμετοχικότητάς του στη ζωή των παιδιών, ιδιαίτερα ως πρότυπο αρρενωπότητας (Dick, 2004). Στα μέσα του 1970 και μετά, παρατηρείται αύξηση της συμμετοχής της γυναίκας στο εργατικό δυναμικό και αρχίζουν να αλλάζουν τα στερεότυπα που ήθελαν τη μητέρα να ασχολείται με την φροντίδα των παιδιών. Ο πατέρας αρχίζει να εμπλέκεται περισσότερο στην ανατροφή και τη φροντίδα των παιδιών και αναλαμβάνει ρόλους και καθήκοντα που αναλάμβανε η μητέρα. Ο ρόλος του πατέρα ως κουβαλητή αρχίζει να εξαλείφεται, διότι οι γυναίκες δουλεύουν σχεδόν τις ίδιες ώρες με τους συζύγους τους και βγάζουν τα ίδια χρήματα (Pruett, 1998).
Τα τελευταία 10-15 χρόνια έχει διαφοροποιηθεί σημαντικά ο τρόπος που γίνεται αντιληπτός, αλλά και ασκείται, ο πατρικός ρόλος. Η είσοδος της γυναίκας στην παραγωγή, η διεκδίκηση ισότιμων ευκαιριών στη μόρφωση, αλλά και στην καριέρα, επέβαλαν αλλαγές στο οικογενειακό πλαίσιο, όπου η ανάγκη συμμετοχής του πατέρα στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών του έγινε επιτακτική (Κυριαζοπούλου, 2011).
Στη σημερινή εποχή, εν μέσω κοινωνικό-οικονομικών αλλαγών και κοινωνικό-πολιτικής αστάθειας, καλείται να διαχειριστεί την αγωνία, το φόβο ή το θυμό στην πορεία αναζήτησης του νέου του ρόλου και της προσαρμογής του σε αυτόν. Ο σύγχρονος πατέρας, αν και φαίνεται να είναι απαλλαγμένος από τα παρελθοντικά στερεότυπα του ρόλου του, φοβάται τις αλλαγές αλλά γνωρίζοντας την αναγκαιότητά τους, δεσμεύεται να ακολουθήσει την εξέλιξη. Δείχνει να έχει κατανοήσει πόσο σημαντική είναι η συμβολή του στον επιμερισμό των ευθυνών της ανατροφής, αλλά και της διαπαιδαγώγησης και βρίσκει τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να βοηθήσει σε πρώτο επίπεδο τους άλλους και σε δεύτερο τον εαυτό του. Οι πατέρες πλέον έχουν ενεργό ρόλο στην ανατροφή των παιδιών τους, αν και δηλώνουν ότι έχουν περιορισμένη εμπειρία και γνώση. Συνειδητοποιούν ότι αυτό με το οποίο έχουν γαλουχηθεί, να έχουν δηλαδή τον έλεγχο στα πράγματα, είναι ψευδαίσθηση. Έχουν απελευθερωθεί από την ιδέα ότι πρέπει να προβάλουν μια εικόνα αλάνθαστου και άτρωτου και ότι δείχνοντας τρυφερότητα και ευαισθησία βλάπτουν την εικόνα της αρρενωπότητάς τους. Ίσως τελικά οι κοινωνικές αλλαγές και οι συνεχόμενες εξελίξεις να έχουν θετική έκβαση στην αλλαγή του ρόλου του πατέρα.
Ο ρόλος των μπαμπάδων λοιπόν, εκτός από πιο πολύπλοκος, είναι πλέον και πολύ πιο ισχυρός σε σύγκριση με το παρελθόν. Συμβάλλουν σημαντικά στη μάθηση των παιδιών τους, στην καλύτερη απόδοση στο σχολείο, στην καλή αυτοεκτίμηση, στις υγιείς σχέσεις με τους συνομηλίκους και στην καλύτερη προσωπική ευτυχία. Γίνονται πιο συμπονετικοί μέσα από την πατρότητα, γενικότερα, όχι μόνο μέσα στην οικογένεια. Ο τρόπος που οι πατεράδες παίζουν με τα παιδιά είναι πιο προσανατολισμένος στη δράση, έχουν τη τάση να ενεργοποιούν τα παιδιά, να τα ζωντανεύουν πολύ στο παιχνίδι τους, διαφοροποιούμενοι από το διδακτικό χαρακτήρα του παιχνιδιού της μητέρας. Η χρήση της γλώσσας, επίσης, είναι διαφορετική. Οι μανάδες την χρησιμοποιούν πάλι διδακτικά πιο πολύ και στην διήγηση ιστοριών, ενώ στο παιχνίδι οι πατεράδες προωθούν περισσότερο την εξερεύνηση, την ανάγκη των παιδιών για καινοτομία. Διαχειρίζονται διαφορετικά τη δυσφορία και το στρες που νιώθουν τα παιδιά σε καινοτόμες καταστάσεις.
Ακόμα, ο πατρικός ρόλος είναι απαραίτητος για τη σεξουαλική ταυτοποίηση, την πνευματική εξέλιξη, την ωρίμανση της προσωπικότητας των αγοριών και των κοριτσιών. Παράλληλα, οι σχέσεις του πατέρα με τη μητέρα προσφέρουν στα παιδιά την ευκαιρία να παρατηρούν όλες τις πλευρές της συμπεριφοράς τους ως συζύγων.  Ενώ επίσης σημαντικός είναι ο ρόλος της πατρικής φιγούρας για την ενίσχυση της συναισθηματικής ισορροπίας της μητέρας την περίοδο του ερχομού του παιδιού, λειτουργώντας ως αντίβαρο στη σχέση μητέρας-παιδιού, βοηθώντας τη να μην παρασυρθεί και να εγκλωβιστεί σε μια υπερβολική σχέση με το παιδί. Είναι αυτονόητο ότι για να το πετύχει αυτό ο πατέρας θα πρέπει να κατέχει μια σημαντική θέση στο συναισθηματικό κόσμο της μητέρας.
Οι ρόλοι που καλούμαστε να παίξουμε στην οικογένεια είναι πια πολυεπίπεδοι και σύνθετοι, καθώς τα πράγματα γενικότερα έχουν γίνει πιο πολύπλοκα και οι απαιτήσεις έχουν μεγαλώσει. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως για την υγιή ψυχοσωματική εξέλιξη των παιδιών χρειάζεται και η πατρική και η μητρική φροντίδα. Σε κάθε στάδιο εξέλιξης του παιδιού στη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, το παιδί χρειάζεται όχι μόνο τη μητέρα, αλλά και τον πατέρα ως αντικείμενο αγάπης, ασφάλειας, σύνδεσης με τον εξωτερικό κόσμο και την αρχή της πραγματικότητας, ως μορφή ταυτοποίησης ή ακόμα και ως μορφή την οποία μπορεί να αμφισβητήσει. Είναι φανερό, λοιπόν, πως κανείς από τους δύο γονείς δεν μπορεί να αναπληρώσει τα καθήκοντα του άλλου. Το περιεχόμενο του ρόλου τους είναι ξεχωριστό, σημαντικό και απαραίτητο για την ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού.
Με απαραίτητη ενημέρωση,  ευαισθητοποίηση  και έγκαιρη παρέμβαση οι ειδικοί ψυχικής υγείας της Εταιρίας Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας είναι δίπλα στην οικογένεια στο σύνολό της και σε κάθε μέλος ξεχωριστά. Υποστηρίζουν  τη σημαντικότητα του θεσμού της οικογένειας και ενισχύουν  τη δυναμική των ρόλων των μελών της για μια αρμονική συμβίωση και εξέλιξη.


Ιωάννα Καλλία, Ψυχολόγος
Μαρία Μπαλωμένου, Κοινωνικός Λειτουργός
Εταιρία Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας Ν. Φωκίδας

9 Ιουνίου 2017

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ 2017 «Η ομορφιά του φυσικού περιβάλλοντος σε νερό και γη» Εκδηλώσεις στο νομό Φωκίδας



Στις 15 Δεκεμβρίου 1972, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ θέσπισε την 5η Ιουνίου ως Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, με στόχο να υπενθυμίσει στους κατοίκους του πλανήτη Γη, ότι το μέλλον της ανθρωπότητας είναι άμεσα συνυφασμένο με το μέλλον των οικοσυστημάτων.

Η σημασία του φυσικού περιβάλλοντος για την υγεία του ανθρώπου και γενικά τη διατήρηση του οικοσυστήματος ήταν γνωστή από την εποχή του Ιπποκράτη, ο οποίος με την πρωτοποριακή περιβαλλοντική του πραγματεία περί ανέμων, υδάτων και τόπων έδωσε μεγάλη σημασία στο περιβάλλον. Θέμα αυτής της πραγματείας, είναι οι αντικειμενικές περιβαλλοντικές συνθήκες και  η συσχέτισή τους με την υγεία του ανθρώπου και τις ασθένειες  που εκδηλώνει. 

Στην πραγματικότητα κάθε μέρα, οφείλει να είναι μια μέρα αφιερωμένη στο περιβάλλον, καθώς πλέον αποτελεί κοινή συνείδηση ότι το ανθρώπινο είδος για να επιβιώσει στο εγγύς μέλλον πρέπει να προστατεύσει πρωτίστως το φυσικό περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους, ωσάν κόρη οφθαλμών, και να έχει πάντοτε κατά νου ότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι η μέγιστη επίδειξη ανθρωπιάς και πολιτισμού.

Στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε, εν μέσω άκρατης οικονομικής ύφεσης, κρίσης αρχών και αξιών και των δυσμενέστατων σεναρίων των εξειδικευμένων επιστημόνων για ραγδαίες κλιματικές αλλαγές και στη χώρα μας (ερημοποίηση τεράστιων εκτάσεων της Ηπειρωτικής Ελλάδας, έλλειψη νερού σε νησιά και Ηπειρωτικές περιοχές για ύδρευση και άρδευση, άνοδος της στάθμης της θάλασσας και κατάκλιση πολλών παραλιακών περιοχών της Ελληνικής Επικράτειας), η 5η Ιουνίου αποκτά ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα και μας κρούει τον κώδωνα, ώστε όλοι εμείς (άτομα με αναπηρία ή μη), οι πρόσκαιροι κάτοικοι του πλανήτη Γη, να συμπεριφερόμαστε με σεβασμό και φειδώ σε όλες τις δραστηριότητες της καθημερινής μας ζωής. Στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος, διοργανώνονται κάθε χρόνο, σε ολόκληρο τον πλανήτη χιλιάδες εκδηλώσεις για την ευαισθητοποίηση και την αφύπνιση της περιβαλλοντικής μας συνείδησης.

Τα τελευταία χρόνια οι Έλληνες δείχνουν ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι σε θέματα που αφορούν το περιβάλλον, τη διάσωση του πλανήτη και την κλιματική αλλαγή. Υποστηρίζοντας και ενισχύοντας την τάση αυτή, η Εταιρία Κοινωνικής Ψυχιατρικής & Ψυχικής Υγείας νομού Φωκίδας, στο πλαίσιο του Προγράμματος Προ & Επαγγελματικής Κατάρτισης, διοργανώνει κάθε χρόνο εκδηλώσεις – δράσεις στο νομό Φωκίδας. Αφορμή για τη διοργάνωση των εκδηλώσεων – δράσεων αποτελεί η συνεργασία του φορέα με την κοινότητα, τις σχολικές μονάδες όλων των βαθμίδων, τον Δήμο Δελφών, την Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας και τους συνεργαζόμενους φορείς (Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Άμφισσας, Δασαρχείο Άμφισσας κ.α.).

Στις 19 Μαΐου 2017 η Εταιρία Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας Νομού Φωκίδας, διοργάνωσε δενδροφύτευση στο ΤΕΙ Άμφισσας,  μαζί με το Δήμο Δελφών και τους μαθητές της Γ΄ τάξης του 3ου Δημοτικού Σχολείου Άμφισσας, όπου φυτεύτηκαν δένδρα στους περιμετρικούς χώρους του ΤΕΙ.

Επίσης, καθ΄ όλη την διάρκεια του έτους, παρακολουθούμε και συμμετέχουμε σε εκπαιδευτικά προγράμματα και ημερίδες, που οργανώνονται από το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Άμφισσας.

Οι ομάδες στόχου επιλέγονται με άξονα τη μεγαλύτερη δυνατή ευαισθητοποίηση και την καλύτερη ενημέρωση γύρω από το περιβάλλον και τη θετική επίδραση της επαφής και ενασχόλησής μας με αυτό στην ψυχική μας υγεία μέσα από τη συμμετοχή σε δράσεις.

Η αλλαγή του μοντέλου ανάπτυξης είναι μείζονος σημασίας ζήτημα για την επικράτηση της πράσινης ανάπτυξης και την αλλαγή, επί της ουσίας, του πολιτισμού της καθημερινότητας.


Με εκτίμηση,

Γεωργία Ν. Γεωργίου

Τ.Ε. Δασοπόνος

Υπεύθυνη Προ & Επαγγελματικής Κατάρτισης

της Ε.Κ.Ψ.&Ψ.Υ Νομού Φωκίδας

19 Μαΐου 2017

Ημερίδα για εκπαιδευτικούς και γονείς «Πρακτικές ενδυνάμωσης και ευαισθητοποίησης των εφήβων»


Hμερίδα για εκπαιδευτικούς και γονείς με θέμα «Πρακτικές ενδυνάμωσης και ευαισθητοποίησης των εφήβων» πραγματοποιεί η Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας Ν. Φωκίδας της Εταιρίας Κοινωνικής Ψυχιατρικής & Ψυχικής Υγείας-στο πλαίσιο κοινών δράσεων του Δικτύου «Ακεσώ»- σε συνεργασία με το Τμήμα Σχολικών Δραστηριοτήτων της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Φωκίδας και το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Άμφισσας, την Τετάρτη 24 Μαΐου 2017, 18.00 – 20.30 στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ν. Φωκίδας. 
Βασικός στόχος της ημερίδας είναι η ευαισθητοποίηση και ενημέρωση εκπαιδευτών νέων και εφήβων σε θέματα ψυχικής υγείας που αφορούν στην αναγνώριση, διαχείριση και έκφραση των συναισθημάτων, καθώς και στη συνεργασία στο πλαίσιο ομάδων και τη δυναμική που πηγάζει από αυτές. Ειδικός στόχος είναι η εξοικείωση με το υλικό του προγράμματος Deliberate Self-Harm Positive Choices που αφορά στην κατανόηση του εαυτού και των άλλων και την ενδυνάμωση της ψυχικής ανθεκτικότητας των νέων. 
Είναι γεγονός πως στις μέρες μας πολλοί νέοι βρίσκονται σε συνθήκες κοινωνικού αποκλεισμού με αποτέλεσμα να εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο εκδηλώνοντας και άλλα συνοδευτικά προβλήματα. Σύμφωνα με έρευνες, αυτή η ευάλωτη ομάδα παιδιών - εφήβων διατρέχει υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών. Οι έρευνες έχουν δείξει, επίσης, ότι οι αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές συνδέονται με διαταραχές προσωπικότητας και κυρίως με ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό, την "αλεξιθυμία", δηλαδή την αδυναμία να αναγνωρίσουν και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους και τα συναισθήματα των άλλων ή να μπορέσουν να καταλάβουν τι τα προκάλεσε. 
Η επεξεργασία του θέματος θα γίνει με κεντρική παρουσίαση και βιωματική διεργασία σε ομάδες και συζήτηση. 
Η ημερίδα αποτελεί συνέχεια της συνεργασίας της Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας της Εταιρίας Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας στο πλαίσιο της πρόληψης με τα σχολεία της Β/θμιας Εκπαίδευσης του Ν. Φωκίδας.
Θα δοθεί βεβαίωση παρακολούθησης στους συμμετέχοντες.

Για περισσότερες πληροφορίες καλέστε: 2265022600 και 2265023222 ή στείλτε e-mail: diktyo.akeso@gmail.com  
Πληροφορίες για την Εταιρία Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας δείτε εδώ

7 Απριλίου 2017

7 Απριλίου | Παγκόσμια Ημέρα Υγείας Μιλάμε για την κατάθλιψη


Τη σημασία της ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης γύρω από το θέμα της κατάθλιψης επισημαίνει η Εταιρία Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας (ΕΚΨ&ΨΥ) με αφορμή την 7η Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Υγείας, που φέτος είναι αφιερωμένη στην κατάθλιψη σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.).
«Ως φορέας καταβάλλουμε συνεχείς προσπάθειες για την ενημέρωση της κοινότητας γύρω από ένα θέμα που δυστυχώς είναι διαχρονικά επίκαιρο και εντεινόμενο σε μια περίοδο κρίσης λόγω της δοκιμασίας που βιώνουμε σε πολλά και συχνά διαφορετικά επίπεδα», σημειώνει η Μαρία Μπαλωμένου, Κοινωνική Λειτουργός της Ε.Κ.Ψ. & Ψ.Υ.. «Πιστεύουμε ότι μόνο με διαρκή, ψύχραιμη και εμπεριστατωμένη πληροφόρηση μπορούμε να εξαλείψουμε το στίγμα γύρω από το θέμα της κατάθλιψης και με αυτό τον τρόπο να ενθαρρύνουμε περισσότερους ανθρώπους στην αναζήτηση της απαραίτητης βοήθειας. Γιατί είναι σημαντικό να μην ξεχνάμε ότι μπορεί να θεραπευτεί, όπως κάθε ασθένεια», προσθέτει.
Η κατάθλιψη πυροδοτεί μια κατάσταση άρνησης, απώλειας ενδιαφέροντος, ψυχικής ή σωματικής κόπωσης και απόσυρσης ακόμη και από απλές, καθημερινές δραστηριότητες που συχνά δυσχεραίνουν τις σχέσεις στο οικογενειακό, φιλικό και επαγγελματικό περιβάλλον. Συχνά μπορεί να συνεπάγεται και έλλειψη της ικανότητας να κερδίσει κάποιος τα προς το ζην. Συνιστά μια κοινή ψυχική διαταραχή και μπορεί να επηρεάσει τους ανθρώπους όλων των ηλικιών ανεξάρτητα από τον τρόπο ζωής, τον τόπο διαμονής, το οικονομικό ή μορφωτικό επίπεδο. 
Τα σημεία αυτά επιβεβαιώνουν τα στοιχεία των Κινητών Μονάδων και των Κέντρων Ημέρας της Εταιρίας Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας για το 2016, επισημαίνοντας, ωστόσο, κάποια ενδιαφέρουσες τάσεις. Σύμφωνα με αυτά, η κατάθλιψη εμφανίζεται σε μεγαλύτερο ποσοστό σε γυναίκες (68%) σε σύγκριση με τους άνδρες (32%), γεγονός που μπορεί να αποδοθεί και στο γεγονός ότι οι γυναίκες μοιράζονται πιο εύκολα το πρόβλημα και αναζητούν συχνότερα εξειδικευμένη βοήθεια. Επίσης, οι άνεργοι εμφανίζουν σε υψηλότερο ποσοστό (62% περίπου) συμπτώματα κατάθλιψης ή άλλες συναισθηματικές διαταραχές  σε σχέση με τους εργαζόμενους (38% περίπου συμπεριλαμβανόμενης της σταθερής και περιστασιακής εργασίας), εύρημα που καταδεικνύει ότι η εργασιακή απασχόληση είναι ένας από τους παράγοντες που μπορούν να λειτουργήσουν προστατευτικά ως προς την εμφάνιση αντίστοιχων συναισθηματικών διαταραχών. Η Ε.Κ.Ψ. & Ψ.Υ. μέσω των Κινητών Μονάδων και των Κέντρων Ημέρας παρέχει ευρύ φάσμα ψυχοκοινωνικής στήριξης σε άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη, προγραμματίζοντας παράλληλα δράσεις ενημέρωσης των πολιτών μέσα από ενημερωτικές δράσεις και διανομή ενημερωτικού υλικού σε Αθήνα, Αλεξανδρούπολη, Φωκίδα και Λαμία και προώθηση μηνυμάτων στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.
Σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ. οι κοινές ψυχικές διαταραχές αυξάνουν σε όλο τον κόσμο. Μεταξύ 1990-2013, ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν υποφέρει από κατάθλιψη και/ή άγχος αυξήθηκε κατά 50%. Περίπου το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού επηρεάζεται από μία από τις δυο αυτές ψυχικές διαταραχές. Σε πολλές χώρες τα άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας λαμβάνουν μικρή ή καθόλου βοήθεια. Ακόμη και σε χώρες υψηλού εισοδήματος, περίπου το 50% των ανθρώπων με κατάθλιψη δε λαμβάνει θεραπεία. Η έλλειψη θεραπείας για κοινές ψυχικές διαταραχές έχει ένα υψηλό κόστος: τα στοιχεία μιας νέας έρευνας που διεξήχθη από τον Π.Ο.Υ δείχνουν ότι η  κατάθλιψη και το άγχος κοστίζουν στην παγκόσμια οικονομία πάνω από 1 τρις δολάρια το χρόνο. Κατά συνέπεια, η έγκαιρη και αποτελεσματική αντιμετώπισή τους θα είχε σημαντικά αποτελέσματα σε κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι πρόκειται για μια ψυχική ασθένεια που καταγράφει αυξητική τάση, που μπορεί, ωστόσο, να αντιμετωπιστεί και να θεραπευτεί αποτελεσματικά. Βασική προϋπόθεση είναι να μιλήσουμε ανοιχτά, καθώς το στίγμα γύρω από την ψυχική ασθένεια, συμπεριλαμβανομένης της κατάθλιψης, παραμένει ένα εμπόδιο για ανθρώπους που αναζητούν ή χρειάζονται βοήθεια για να την αντιμετωπίσουν. Αντίθετα, η εξωστρέφεια, η συζήτηση και η ενημέρωση γύρω από το θέμα βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα τις αιτίες και τις συνέπειες, ενώ συμβάλουν καθοριστικά στην αναζήτηση και την εύρεση και λήψη της σωστής βοήθειας όσων τη χρειάζονται δίνοντας παράλληλα χρήσιμα εργαλεία στήριξης και στο οικείο περιβάλλον.

Για περισσότερες πληροφορίες και συνεντεύξεις:
Στοιχεία Επικοινωνίας:
ΕΚΨ&ΨΥ Ν. Φωκίδας
Εθνικής Αντιστάσεως 13, Άμφισσα
Πρόσωπο Αναφοράς: Ιωάννα Καλλία
Τηλ. 2265022924

31 Μαρτίου 2017

2 Απριλίου: Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού Ημέρα ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης για τον αυτισμό


« Ο αυτισμός μας αφορά όλους…!!»


Η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού καθιερώθηκε από τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ (την 1η Νοεμβρίου 2007) και αποφασίστηκε να γιορτάζεται κάθε 2 Απριλίου, με έναρξη τον Απρίλιο του 2008. Σκοπός της είναι η ευαισθητοποίηση και η ενημέρωση της παγκόσμιας κοινής γνώμης για τα βήματα που πρέπει να γίνουν ώστε να επιτευχθεί η ομαλή ένταξη των ατόμων με αυτισμό στη κοινωνία. Η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη περισσότερο στο παιδί με αυτισμό.

Τι είναι ο αυτισμός;
Ο αυτισμός έχει διάφορες μορφές που υπάγονται στη σφαίρα των διάχυτων αναπτυξιακών διαταραχών ή αλλιώς στο φάσμα διαταραχών του αυτισμού, όπου η κάθε μορφή διαταραχής επηρεάζει πολλές πλευρές της λειτουργικότητας του ατόμου και όχι μόνο μια «περιοχή» ανάπτυξης του.
Ωστόσο, είναι δύσκολο να δοθεί ένας μόνο ορισμός για τον αυτισμό λόγω των διαφορετικών ερμηνειών που αποδίδουν ειδικοί και γονείς παιδιών με αυτισμό, οδηγώντας συχνά σε μια διάσταση απόψεων.

Συχνότητα
Σύμφωνα με την αρχική αναφορά του Kanner (1943), η συχνότητα του αυτισμού στις 10.000 γεννήσεις είναι 4-5 παιδιά με αυτισμό. Πρόσφατα επιδημιολογικά δεδομένα υποστηρίζουν ότι είναι υψηλότερη με 16,8 παιδιά με αυτισμό ανά 10.000 γεννήσεις.
Η αριθμητική υπεροχή ανήκει στα αγόρια με αναλογία 3-4:1 κορίτσι με αυτισμό.

Αίτια
Η αιτιολογία δεν είναι πλήρως γνωστή, εικάζεται όμως ότι τα αίτια συνδέονται κυρίως με:
- παθολογία του κεντρικού νευρικού συστήματος,
- χρωμοσωμικές ανωμαλίες,
- γενετικά ελλείματα και συγγενείς λοιμώξεις
- εμβόλια, αντιβιώσεις κ.α.
  Όπως και να έχει όμως το μόνο για το οποίο είναι σίγουρο είναι πως ο αυτισμός δεν οφείλεται στη σχέση μητέρας – παιδιού, πατέρα – παιδιού ή παιδιού με αδερφικό πρόσωπο/-α, όπως θεωρούσαν στην αρχή της εμφάνισης του.

Συμπτώματα
Πρωτεύοντα (απαραίτητα για διάγνωση):
·      Διαταραχή της κοινωνικής αλληλεπίδρασης (π.χ. παθητική κοινωνική απόσυρση, ακατάλληλος τρόπος αλληλεπίδρασης κ.α.)
·        Διαταραχή της επικοινωνίας (π.χ. δε κατανοούν σκέψεις και συναισθημάτων των άλλων, έλλειψη χρήσης χειρονομιών - τόνου φωνής - στάσης σώματος κ.α.)
·     Διαταραχή της φαντασίας (ανικανότητα για φανταστικό παιχνίδι, περιορισμένο ενδιαφέρον, προσοχή ασήμαντων πραγμάτων, έλλειψη κινήτρου σε συμμετοχή ομαδικών δραστηριοτήτων κ.α.)
·         Επαναλαμβανόμενες στερεοτυπικές δραστηριότητες
-          Απλές (τρίξιμο δοντιών, κινήσεις χεριών - ποδιών)
-          Σύνθετες (εμμονές, τακτοποίηση αντικειμένων σε σειρά)

Δευτερεύοντα:
·         προβλήματα λόγου
·         προβλήματα οπτικού ελέγχου και βλεμματικής επαφής
·         μίμησης της κίνησης
·         ασυνήθιστες αντιδράσεις σε αισθητηριακές εμπειρίες
·         ακατάλληλες συναισθηματικές αντιδράσεις
·         ποικίλες διαταραχές στις φυσικές λειτουργίες και στη φυσική ανάπτυξη
·         διαταραχές στη λήψη φαγητού
·         ασυνήθιστη μορφή μνήμης
·         ιδιαίτερες ικανότητες

Διάγνωση
Η αυτιστική συμπεριφορά εκδηλώνεται κυρίως στους πρώτους 30 (συνήθως 18-24) μήνες της ηλικίας του παιδιού. Επίσης, κάποιοι υποστηρίζουν ότι η συμπεριφορά αυτή είναι έκδηλη με τη συμπλήρωση του τρίτου έτους. Η πιο ασφαλής ηλικία για διάγνωση όμως είναι στην ηλικία 2, 5 – 3 χρονών. Η οικογένεια μπορεί να λάβει υποστήριξη και συμβουλευτική από τους ειδικούς ψυχικής υγείας.

Θεραπεία
Υπάρχουν πολλές και διάφορες θεραπευτικές – εκπαιδευτικές προσεγγίσεις οι οποίες στοχεύουν στη καλύτερη ποιότητα ζωής του παιδιού. Οι προσεγγίσεις αυτές όμως δε ταιριάζουν σε κάθε παιδί με αυτισμό. Είναι σημαντικό να δημιουργείται ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα, προσαρμοσμένο στις ανάγκες κάθε παιδιού το οποίο θα αφήνει περιθώρια αναπροσαρμογής ανάλογα με την εξέλιξη του. Το περιβάλλον όπου το παιδί εξελίσσεται παίζει, επίσης, σπουδαίο ρόλο στην επιλογή των κατάλληλων παρεμβάσεων.Το εξατομικευμένο πρόγραμμα θα πρέπει να είναι λειτουργικό ακόμη και σε περιπτώσεις που η παρέμβαση γίνεται ομαδικά (π.χ. σχολείο, Κέντρο Ημέρας κα.).
Στο θεραπευτικό πλαίσιο του αυτισμού η  χορήγηση φαρμάκων είναι πιο σπάνια και εξαρτάται συνήθως από παράγοντες, όπως η ηλικία, η συννοσηρότητα κ.α.

Σύνδεση με την Κοινότητα και κοινωνικοποίηση
Οι άνθρωποι έχουμε πολύ συχνά την τάση να βάζουμε «ταμπέλες» σε οτιδήποτε θεωρούμε διαφορετικό. Στη περίπτωση του αυτισμού είναι σημαντικό να γνωρίζουμε σε τι αναφερόμαστε, διότι έτσι μόνο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε.

Όλοι μας άλλωστε είναι πιθανό να έρθουμε κάποια στιγμή σε επαφή με έναν άνθρωπο που έχει αυτισμό είτε το γνωρίζουμε, είτε όχι, είτε το καταλάβουμε, είτε όχι.
Η ζωή στις πιο μικρές πόλεις είναι πιο βοηθητική για το άτομο με αυτισμό αλλά και για την οικογένειά του. Με τον καιρό, ο περίγυρος γνωρίζει τις δυσκολίες του ατόμου, εξοικειώνεται και αποδέχεται τη διαφορετικότητα του. Η όλο και πιο συχνή συναναστροφή με το άτομο με αυτισμό, κάνει τους ανθρώπους πιο ευαίσθητους, πιο πρόθυμους αλλά και πιο «σίγουρους» στο να βοηθήσουν σε ό, τι και αν χρειαστεί. Από τη μεριά του, το άτομο με αυτισμό νιώθει με τον τρόπο του ότι έχει γίνει αποδεκτό και μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα στο περιβάλλον – κοινωνία που συνδιαλέγεται.
Σε αντίθεση, στις μεγαλύτερες πόλεις, όπου οι σχέσεις είναι πιο απρόσωπες και υπάρχει μεγαλύτερος φόβος, το άτομο με αυτισμό δυσκολεύεται περισσότερο στο να προσαρμοστεί και να κοινωνικοποιηθεί, με αποτέλεσμα πολλές φορές να περιορίζεται σε συγκεκριμένους χώρους και συγκεκριμένο πλαίσιο. Μη ξεχνάμε πως ακόμη και ένα γεγονός που για εμάς μπορεί να φαντάζει ασήμαντο, μπορεί να είναι πολύ σημαντικό για τη κοινωνικοποίηση, την ένταξη, την αποδοχή και κατά συνέπεια την εξέλιξη ενός αυτιστικού ατόμου.
Τέλος, συνήθως αναφερόμαστε στα άτομα με αυτισμό και ξεχνάμε τις οικογένειες τους, οι οποίες  χρειάζονται,  επίσης, αποδοχή και στήριξη. Η οικογένεια, η κοινωνία, οι θεραπευτές και το ίδιο άτομο με αυτισμό πρέπει να λειτουργούν σαν ομάδα, ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα σε όλους τους τομείς.
Η Εταιρία Κοινωνική Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας είναι ένα επιστημονικό Σωματείο, μη κερδοσκοπικό, μη κυβερνητικό που λειτουργεί στο Νομό από το 1981. Στελεχώνεται από ομάδα ειδικών επαγγελματιών ψυχικής υγείας με σκοπό την προσέγγιση παιδιών, εφήβων και ενηλίκων που χρήζουν βοήθειας λόγω δυσκολιών ψυχικής υγείας. Στόχος η πρόληψη, η διάγνωση και η έγκαιρη παρέμβαση σε αυτές τις δυσκολίες με τη δημιουργία θεραπευτικών - κυρίως εξατομικευμένων – προγραμμάτων προσαρμοσμένα στις ανάγκες του κάθε ατόμου αλλά και της οικογένειας του.
Οι υπηρεσίες παρέχονται δωρεάν μέσω της Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας και του Κέντρου Ημέρας για Παιδιά, Εφήβους και ενήλικες στο Νομό Φωκίδας.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στα παρακάτω τηλέφωνα επικοινωνίας:
Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας 22650 22924 (Εθνικής Αντιστάσεως 13, Άμφισσα)
Κέντρο Ημέρας παιδιών, εφήβων και ενηλίκων 22650 23222 (Σαλώνων 29, Άμφισσα).
                                                                                                       

Βιβλιογραφία
Γκολένα,Ε.(2008). Αυτισμός:Αίνιγμα και πραγματικότητα. Από τη θεωρητική προσέγγιση στην εκπαιδευτική παρέμβαση. Αθήνα: Οδυσσέας.
Ξυνορόδου, Ε. (2010). Ένα παιδί με αυτισμό.EDUspecial.Αθήνα: E.S., 64-65.
Στασινός, Δ. (2013). Η ειδική εκπαίδευση 2020. Για μια συμπεριληπτική ή ολική εκπαίδευση στο νέο-ψηφιακό σχολείο με ψηφιακούς πρωταθλητές.
Quill.A. (2005).Διδάσκοντας αυτιστικά παιδιά. Τρόποι για να αναπτύξετε την επικοινωνία και την κοινωνικότητα. Αθήνα: Έλλην.

Για την Ε.Κ.Ψ.&Ψ.Υ. ,νομού Φωκίδας
Χατζηπέτρου Αργυρώ,
 Ειδική Παιδαγωγός